آغاز فصل سرد همان آغاز دانستن حقیقت زندگیست ....
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
درون هر کلمه ای که بال زنان از دهانم بیرون می آید. ستاره ای زندگی می کند و روی دستهایم که همواره به سوی تو دراز است دریایی موج می زند . من نمی خواهم درختی باشم میان گلهای سرخ میخواهم کتابی باشم که با الفبای عشق نوشته شده است و در هر سطر لیلی و شیرین گیسوان خود را رها کرده اند.
قلبم آنقدر داغ و سوزان
برچسب:
نویسنده: روژان پورعلی
سلام
امروز دوستی در پیغامش یادی از خانه ی کودکی اش کرد و همچون بغضی که با تلنگری سر باز کند داغی از درد فراغ تازه کرد و حس کردم که من هم خیلی وقته که دلم بدجوری برای خونه ی کودکی هام تنگ شده همون جائی که معصومیت هام رو جا گذاشتم . همون جائی که بوی عیدش و یاسمین های تکیه زده به دیوارهاش و بنفشه های
برچسب:
نویسنده: روژان پورعلی
خدایا اگر آسمان هزار پاره شود یا اگر خالی از ماه و ستاره شود مهم نیست . همین که تو در هوا جریان داری و در شبنم ها می درخشی و با عطر گلها منتشر میشوی کافی ست . خدایا اگر کوهها فرو بریزند و سنگریزه شوند و قناری ها دیگر نتوانند آواز بخوانند و سنجاقکها پرواز را فراموش کنند مهم نیست همین که تو به حرفهایم
برچسب:
نویسنده: روژان پورعلی
ضمن تبریک سال جدید به تمامی دوستان عزیز و همیشه سبزم و با پوزش از اینکه مدتی طولانی موفق به ایجاد پستی جدید نشدم امیدوارم سال جدید سالی سرشار از شادی و شادکامی و مملو از احساساتی زیبا و رو به کمال برای همگی شما باشد .
در حقیقت امسال یه حسی توام با شادی و غم من را در حال زیر و رو کردن می باشد گاهی فک
برچسب:
نویسنده: روژان پورعلی
یاد گرفتم که :
1. با احمق بحث نکنم و بگذارم در دنیای احمقانه خویش خوشبخت زندگی کند.
2. با وقیح جدل نکنم چون چیزی برای از دست دادن ندارد و روحم را تباه می کند .
3. از حسود دوری کنم چون حتی اگر دنیا را هم به او تقدیم کنم باز هم از من بیزار خواهد بود
. 4. تنهایی را به بودن در جمعی که به آن تعلق ندار
برچسب:
نویسنده: روژان پورعلی
تست شخصيت
شايد یکى از ناخوشایندترین و احتمالاً آزاردهنده ترین ویژگیهاى افراد، سطحى بودن آنها باشد. همه ما کسانى را مى شناسیم که قضاوت آنها درباره افراد نهایتاً به ظاهر آنها محدود مى شود و همه چیز را در حد همان که مى بینند، مى پذیرند. براى اینگونه افراد فکر کردن به آنچه ممکن است در پس ظواهر نهفته باش
برچسب:
نویسنده: روژان پورعلی
ممنوع
شراب خواستمگفت : ممنوع استآغوش خواستمگفت : ممنوع استبوسه خواستم...گفت : ممنوع استنگاه خواستمگفت : ممنوع استنفس خواستمگفت : ممنوع است...حالا از پس آن همه سال دیکتاتوری عاشقانهبا یک بطری پر از گلابآمده بر سر خاکم و به آغوش می کشد با هر چه بوسهسنگ سرد مزارم راوچه ناسزاوارعکسی را که بر مزارم به یا
برچسب:
نویسنده: روژان پورعلی